1. هضم و جذب پروتئین در بدن از طریق اسیدهای آمینه انجام می شود:نقش پروتئین به عنوان ماده مغذی اولیه در بدن، در تغذیه رژیم غذایی آشکار است، اما بدن نمی تواند مستقیماً از آن استفاده کند. در عوض، به مولکول های اسید آمینه کوچک تبدیل می شود.
2. در تعادل نیتروژن نقش دارد:هنگامی که کیفیت و کمیت پروتئین در رژیم غذایی روزانه مناسب باشد، مقدار نیتروژن مصرفی برابر با مقدار دفع شده از طریق مدفوع، ادرار و پوست است. این تعادل نیتروژن کل نامیده می شود. این در واقع تعادلی بین سنتز مداوم و تجزیه پروتئین و اسیدهای آمینه است. میزان پروتئین دریافتی روزانه یک فرد عادی باید در محدوده مشخصی باقی بماند. حتی با افزایش یا کاهش ناگهانی مصرف، بدن همچنان می تواند متابولیسم پروتئین را برای حفظ تعادل نیتروژن تنظیم کند. با این حال، مصرف بیش از حد پروتئین از توانایی بدن برای تنظیم این تعادل فراتر رفته و این مکانیسم را مختل می کند. حتی بدون پروتئین، پروتئین بافت همچنان تجزیه می شود و منجر به تعادل منفی نیتروژن مداوم می شود. اگر اقدامات اصلاحی به موقع انجام نشود، در نهایت منجر به مرگ آنتی بادی می شود.
