شیرین کننده ها متعدد هستند و می توان آنها را به شرح زیر دسته بندی کرد: شیرین کننده های طبیعی و شیرین کننده های مصنوعی بر اساس منبع آنها. شیرین کننده های مغذی و شیرین کننده های غیر مغذی-بر اساس ارزش غذایی آنها؛ و قندها و شیرین کننده های غیر قندی بر اساس ساختار شیمیایی و خواص آنها.
ساکاریدهایی مانند گلوکز، فروکتوز، ساکارز، مالتوز، قند نشاسته و لاکتوز، در حالی که شیرین کننده های طبیعی نیز هستند، عموماً جزء مواد غذایی محسوب می شوند، زیرا مدت هاست که توسط انسان مصرف می شده و از مواد مغذی مهمی هستند. آنها در چین افزودنی های غذایی محسوب نمی شوند.
شیرین کننده های غیر قندی شامل شیرین کننده های طبیعی و شیرین کننده های مصنوعی هستند. شیرین کننده های طبیعی شامل استویا، شیرین بیان، دی سدیم گلیسیریزات، تری پتاسیم گلیسیریزات و تری سدیم گلیسیریزات می باشد. شیرین کننده های مصنوعی اصلی عبارتند از سدیم ساخارین، سدیم سیکلامات (سیکلامات)، آسپارتام (سیکلامات یا آسپارتام)، آسه سولفام پتاسیم (اسه سولفام پتاسیم)، و سوکرالوز. در میان آنها، ساخارین (سدیم) و آسسولفام پتاسیم رایج ترین شیرین کننده های مورد استفاده در تولید میوه های شیرین هستند.
GB2760-2011 استفاده از شیرین کننده های الکل قند شامل سوربیتول، مالتیتول، ایزومالت (ایزومالتیتول، پالاتینیتول)، زایلیتول، لاکتیتول، مانیتول، اریتریتول و غیره را در مجموع 9 نوع تایید می کند.
