اسید لاکتیک چگونه بر عملکرد ورزشی تأثیر می‌گذارد؟

اسید لاکتیک مدتهاست که موضوع مورد علاقه و بحث در حوزه فیزیولوژی ورزش بوده است. به عنوان تامین کننده مورد اعتماد اسید لاکتیک و انواع اسیدولانت های مرتبط مانندسیترات کلسیم،DL-مالیک اسید،لاکتات سدیم،اسید فوماریک، واسید سیتریک بدون آبدرک اینکه چگونه اسید لاکتیک بر عملکرد ورزشی تأثیر می گذارد بسیار مهم است.

مبانی تولید اسید لاکتیک

در طول ورزش، بدن ما برای پاسخگویی به افزایش تقاضا برای انرژی، به سیستم های مختلف انرژی متکی است. دو سیستم اصلی درگیر سیستم های انرژی هوازی و بی هوازی هستند. سیستم هوازی که در حضور اکسیژن انجام می شود، کارآمد است و منبع انرژی پایداری برای تمرینات با شدت کم تا متوسط ​​است. با این حال، زمانی که شدت ورزش تا حدی افزایش می‌یابد که اکسیژن نمی‌تواند با تقاضای انرژی مطابقت داشته باشد، سیستم بی‌هوازی وارد عمل می‌شود.

مسیر گلیکولیز بی هوازی مسئول تولید سریع انرژی است. در این فرآیند، گلوکز به پیروات تجزیه می شود. هنگامی که اکسیژن کافی وجود ندارد، پیروات توسط آنزیم لاکتات دهیدروژناز به اسید لاکتیک تبدیل می شود. این تبدیل امکان بازسازی NAD+ را فراهم می کند، مولکولی که برای ادامه گلیکولیز ضروری است.

دیدگاه سنتی: اسید لاکتیک به عنوان یک محرک خستگی

برای سالیان متمادی، اسید لاکتیک مقصر اصلی خستگی عضلانی در حین ورزش در نظر گرفته می شد. از آنجایی که اسید لاکتیک در ماهیچه ها تجمع می یابد، اعتقاد بر این بود که باعث کاهش سطح pH عضله می شود که منجر به اسیدوز می شود. تصور می شد که این محیط اسیدی با عملکرد طبیعی پروتئین های عضلانی، مانند اکتین و میوزین که مسئول انقباض عضلانی هستند، تداخل ایجاد می کند.

همچنین تصور می شد کاهش pH از فعالیت آنزیم های کلیدی درگیر در تولید انرژی مانند فسفوفروکتوکیناز جلوگیری می کند. در نتیجه، سرعت گلیکولیز کاهش می یابد و در دسترس بودن انرژی برای انقباض عضلانی کاهش می یابد. علاوه بر این، محیط اسیدی برای تحریک گیرنده های درد در عضلات پیشنهاد شده است که باعث ایجاد احساس سوزش مشخصه مرتبط با ورزش شدید می شود.

درک مدرن: اسید لاکتیک به عنوان منبع انرژی

در سال های اخیر، دیدگاه اسید لاکتیک دستخوش دگرگونی قابل توجهی شده است. اسید لاکتیک به جای اینکه صرفاً یک محصول جانبی متابولیسم بی هوازی و عامل خستگی باشد، اکنون به عنوان یک منبع انرژی مهم شناخته شده است.

اسید لاکتیک می تواند از سلول های عضلانی و به جریان خون منتقل شود. از آنجا، می تواند توسط بافت های دیگر مانند قلب و کبد جذب شود. در قلب، اسید لاکتیک را می توان برای تولید انرژی برای حمایت از عملکرد قلب در طول ورزش اکسید کرد. در کبد، اسید لاکتیک می تواند از طریق فرآیندی به نام گلوکونئوژنز دوباره به گلوکز تبدیل شود. این گلوکز تازه سنتز شده سپس می تواند در جریان خون آزاد شود و توسط ماهیچه ها برای انرژی استفاده شود.

علاوه بر این، اسید لاکتیک در واقع ممکن است در افزایش عملکرد ورزشی نقش داشته باشد. برخی از مطالعات نشان می دهد که لاکتات می تواند تولید اکسید نیتریک را تحریک کند، مولکولی که به گشاد شدن عروق خونی کمک می کند. این اتساع عروق می تواند جریان خون را به ماهیچه ها بهبود بخشد، اکسیژن و مواد مغذی را افزایش دهد و در عین حال مواد زائد را به طور موثرتر حذف کند.

عوامل موثر بر تجمع اسید لاکتیک و عملکرد ورزشی

میزان تجمع اسید لاکتیک در حین ورزش تحت تأثیر عوامل مختلفی است.

شدت ورزش
یکی از مهمترین عوامل شدت ورزش است. با افزایش شدت ورزش، تقاضا برای انرژی افزایش می یابد و سیستم بی هوازی غالب تر می شود. این منجر به تولید سریعتر اسید لاکتیک می شود. به عنوان مثال، یک دونده سرعتی که در حال انجام یک اسپرینت کوتاه مدت با شدت بالا است، اسید لاکتیک را بسیار سریعتر از یک دونده مسافت طولانی که با سرعت متوسط ​​می دود، جمع می کند.

وضعیت آموزش
ورزشکارانی که خوب تمرین کرده اند آستانه لاکتات بالاتری نسبت به افراد تمرین نکرده دارند. آستانه لاکتات شدت ورزش است که در آن اسید لاکتیک با سرعت بیشتری نسبت به پاکسازی آن در خون شروع به تجمع می کند. تمرینات استقامتی منظم می تواند توانایی بدن در پاکسازی اسید لاکتیک را با افزایش ظرفیت اکسیداتیو عضلات، بهبود عملکرد سیستم قلبی عروقی و افزایش فعالیت آنزیم های متابولیزه لاکتات بهبود بخشد.

رژیم غذایی
رژیم غذایی همچنین می تواند بر تجمع اسید لاکتیک تأثیر بگذارد. رژیم غذایی سرشار از کربوهیدرات، منبع گلوکز به راحتی در دسترس بدن را فراهم می کند که در حین ورزش استفاده می شود. مصرف کربوهیدرات ها قبل و در حین ورزش می تواند به حفظ سطح گلوکز خون و تامین بستر لازم برای گلیکولیز کمک کند و به طور بالقوه شروع تجمع اسید لاکتیک را به تاخیر بیندازد. از سوی دیگر، رژیم غذایی کم کربوهیدرات ممکن است منجر به خستگی زودرس و افزایش سطح اسید لاکتیک به دلیل کمبود بستر برای تولید انرژی شود.

چگونه اسید لاکتیک ما و اسیدولان های مرتبط می توانند کمک کنند

ما به عنوان تامین کننده پیشرو اسید لاکتیک و طیف وسیعی از اسیدولان ها، اهمیت محصولات با کیفیت بالا در صنایع مختلف از جمله تغذیه ورزشی را درک می کنیم.

اسید لاکتیک ما از طریق فرآیند تخمیر به دقت کنترل شده تولید می شود و از خلوص و قوام آن اطمینان حاصل می شود. در زمینه عملکرد ورزشی، مکمل های اسید لاکتیک به طور بالقوه می توانند برای افزایش توانایی بدن در استفاده از لاکتات به عنوان منبع انرژی استفاده شوند. با تهیه منبع اگزوژن اسید لاکتیک، ممکن است بتوان بدن را برای متابولیسم بهتر لاکتات، بهبود استقامت و کاهش خستگی در حین ورزش شدید آموزش داد.

اسیدولان های مرتبط ما، مانندسیترات کلسیم،DL-مالیک اسید،لاکتات سدیم،اسید فوماریک، واسید سیتریک بدون آب، همچنین می تواند نقش های مهمی ایفا کند. سیترات کلسیم را می توان در نوشیدنی های ورزشی استفاده کرد تا منبعی از کلسیم باشد که برای انقباض و آرامش عضلات ضروری است. DL - اسید مالیک می تواند طعم نوشیدنی های ورزشی را بهبود بخشد و در عین حال به طور بالقوه در متابولیسم انرژی نیز نقش داشته باشد. لاکتات سدیم می تواند به تعادل مایعات و الکترولیت ها کمک کند، که در طول ورزش بسیار مهم است. فوماریک اسید را می توان به عنوان یک ماده اسیدی در محصولات غذایی و نوشیدنی برای ورزشکاران استفاده کرد و اسید سیتریک بدون آب یک عنصر رایج در بسیاری از مکمل های ورزشی به دلیل خاصیت تنظیم اسیدیته است.

نتیجه گیری و فراخوان برای اقدام

در نتیجه، تأثیر اسید لاکتیک بر عملکرد ورزش بسیار پیچیده‌تر از دیدگاه سنتی است که صرفاً یک عامل ایجاد کننده خستگی است. این یک مولکول همه کاره است که می تواند به عنوان منبع انرژی عمل کند و حتی ممکن است به بهبود عملکردهای فیزیولوژیکی مرتبط با ورزش کمک کند.

اگر در صنعت تغذیه ورزشی فعالیت می کنید، خواه تولید کننده مکمل های ورزشی، تولید کننده نوشیدنی های ورزشی و یا محققی در زمینه فیزیولوژی ورزشی باشید، اسید لاکتیک با کیفیت بالا و طیف وسیعی از اسیدولان ها می تواند دارایی های ارزشمندی برای کسب و کار شما باشد. ما متعهد به ارائه بهترین محصولات و حمایت از تحقیقات و نیازهای تولیدی شما هستیم. ما از شما دعوت می کنیم تا با ما تماس بگیرید تا در مورد نیازهای خاص خود صحبت کنید و مشارکت های بالقوه را بررسی کنید.

مراجع

• بروکس، GA (2000). شاتل لاکتات در طول ورزش و ریکاوری. پزشکی و علم در ورزش و ورزش، 32(0 7 Suppl)، S482 - S495.
• Robergs, RA, Ghiasvand, F., & Parker, D. (2004). پایه های بیوشیمیایی ورزش - اسیدوز متابولیک ناشی از. مجله آمریکایی فیزیولوژی - فیزیولوژی تنظیمی، یکپارچه و مقایسه ای، 287 (3)، R502 - R516.
• Bangsbo, J., Gollnick, PD, & Saltin, B. (1990). تأثیر تمرین بر گردش لاکتات در حین ورزش شدید مجله فیزیولوژی کاربردی، 68(4)، 1360 - 1367.